Een
zelfstandige zonder personeel (ZZP,
ZZP'er) is een begrip dat gebruikt
wordt door de Nederlandse
belastingdienst
en de
sociale
zekerheidsinstellingen. Het is
geen echte
ondernemingsvorm.
Het gaat hier om
ondernemers
die geen
personeel
in dienst hebben. Het kan ook slaan op een
freelancer.
Een ZZP'er is
meestal één persoon die
diensten of
producten
verkoopt en daarvoor de
klanten een
factuur
stuurt.
De ZZP'er is
zelfstandig in die zin dat hij/zij geen
arbeidsovereenkomst
heeft, maar wel diensten en/of goederen
levert aan
klanten of
opdrachtgevers.
Er is geen sprake van een gezagsverhouding,
waardoor hij/zij geen werknemer is en niet
onder de wettelijke bepalingen voor
werknemer valt.
Op 31
december 2008 telt Nederland volgens CBS
750.000 mensen die als zzp bij de
KvK
ingeschreven staan.
Een ZZP'er en de
opdrachtgever/klant kunnen,
als er sprake is van een
langere opdracht, ook kiezen
voor een tijdelijk
dienstverband, of een
verloning via een (soort)
uitzendbureau. Dat is echter
in Nederland sinds de
veranderingen in de
ziektekostenverzekering per
2006 minder aantrekkelijk
geworden. De ZZP'er riskeert
dan bovendien zijn
zelfstandigenaftrek
en andere aftrekken te
verliezen. Het is onder
omstandigheden mogelijk een
dergelijk loon dat in het
verlengde van de
zelfstandige activiteiten
ligt, maar zeker niet de
hoofdmoot van de
activiteiten en/of het
inkomen uitmaakt, door de
belastingdienst toch te
laten beschouwen als winst
uit onderneming.
Een ander alternatief is de
ZZP'er die naast zijn
onderneming tevens een
arbeidscontract heeft. In
dit geval is de ZZP'er een
deeltijdondernemer. In
deeltijd is hij/zij in
loondienst, in deeltijd
heeft hij/zij een eigen
onderneming waarin wordt
gewerkt voor anderen dan
degene waarbij hij/zij in
loondienst is.
Tussen
ZZP'ers en
werknemers
zitten de
volgende
verschillen:
Vaak is het
wel mogelijk
zich
daarvoor
particulier
te
verzekeren.
-
Geen
gezagsverhouding:
de
ZZP'er
is eigen
baas, en
kan
zelfs
zijn
opdrachten
aan
anderen
uitbesteden.
-
Geen
verplichting
tot
persoonlijk
uitvoeren
van de
opdracht.
-
Gemiddeld
minstens
drie
klanten
of
opdrachtgevers
per
jaar.
-
Eventueel
inschrijving
bij de
Kamer
van
Koophandel
als
bedrijf.
-
Mogelijk
een
VAR-verklaring
van de
Belastingdienst
die een
erkenning
van de
zelfstandigheid
inhoudt
en de
opdrachtgevers
of
afnemers
vrijwaart
van
betaling
van
premies
en
inhouding
van
belastingen.
